Zuzanna Janina [Zuzanna Janin] jest jedną z najciekawszych wspólczesnych artystek polskich. Urodziła się w 1964 roku w Warszawie. W latach 1980-87 studiowała w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzy rzeźby, instalacje, rysunki, fotografie, wideo. Eksperymentuje z tak ulotnym materialnie tworzywem jak wata cukrowa czy mgła.Autorka m.in. głośnej pracy wideo Walka/I love you too [zapis jej walki na ringu z zawodowym bokserem Przemysławem Saletą] Miała wiele wystaw indywidualnych w kraju i za granicą m.in. w tak prestiżowych miejscach jak Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Galerii Foksal czy Salzburger Kunstverein, Salzburg oraz uczestniczyła w wielu istotnych wystawach zbiorowych. Dwukrotnie nominowana do udziału w Biennale Sztuki w Wenecji.
Zuzannę Janin interesuje procesualność, przemijanie, transformacja rzeczy, zdarzeń, znaczeń w przestrzeni sztuki i ludzkiego życia. Jej prace są wizualizacjami procesow w sferze pamięci, wyobraźni i emocji ["Pokazywanie rzeczy wyłącznie jako spełnionych form nie interesuje mnie"] Sztuka jest dla niej przestrzenią, w ktorej odbywać się może doświadczenie i refleksja prowadzaca do samopoznania. Pozwala przekroczyć umowne granice między przeciwieństwami - między tym, co obecnei nieobecne, tym, co zewnętrzne i wewnętrzne...

/więcej informacji: www.janin.art.pl www.csw.art.pl/

Projekt Widziałam swoja śmierć wyrasta z artystycznej symulacji doświadczenia odejścia jaką była fikcyjna ceremonia pogrzebowa autorki. Miała ona miejsce w zeszłym roku na cmentarzu Powązkowskim, a poprzedziło ją ukazanie się nekrologów w prasie. Zuzanna Janin uczestniczyła w niej w przebraniu i charakteryzacji. ["We mnie, w moich realizacjach narastało przeżycie bólu, swiadomość przemijania i nie mogłam już tylko krążyć wokół tego problemu - chcialam go dotknąć! Szukałam pracy, która poruszy, wstrząśnie. Pracy pokonanego strachu, bólu - takiej, która prowokuje do dyskusji. Natomiast nie interesował mnie fizyczny aspekt śmierci"] Wiedza o własnej nieobecności, przeżycie mentalnego eksperymentu, "oswojenie nieznanego" miało tworzyć "materię" rozważań o śmierci nie tylko w perspektywie osobistej, ale również kultury współczesnej. Różnorodność reakcji na to zdarzenie znacznie poszerzyły zakres projektu. W galerii jest on prezentowany w formie multimedialnej instalacji, której elementami są paradokumentalne filmy wideo, fotografie i obiekty.

<<<
Ceremonie
Czy artysta nie reaguje boleśnie na ból?
Nieobecna dla ludzi, ale obecna.

Z Zuzanną Janin rozmawia Stach Szabłowski
>>>

Zabawy