Andrzej Paruzel

Biuro Przewodników po/Sztuce i Kulturze i inne działania | Office of Guides on Art and Culture and other activities

wystawa | exhibition

27.02 - 20.03.2026

otwarcie: 27.02.2026 godz. 18:00 | piątek

opening: friday, 27 february 2026, 6 PM

wstęp wolny | admission free

_____________

wydarzenie fb
https://www.facebook.com/events/1669095954062003/1669095967395335

_____________

współpraca kuratorska:
Alicja Jodko

_____________

w Magazynie SZUM o wystawie
fotorelacja i tekst Alicji Jodko
https://magazynszum.pl/biuro-przewodnikow-po-sztuce-i-kulturze-i-inne-dzialania-andrzeja-paruzela-w-galerii-entropia/?fbclid=IwY2xjawQnuTJleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETB4ZVdINWpLNnVxZ0J1dndrc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHq9_wo8cCqRuuLyqGSAGaPnl8ljCljhCVjkdHw4DIY7ha33wWu9qOSI3YPGD_aem_sZDdyd6pBpqx_OFwVrHLoQ

_____________


XLI spotkanie autorskie z cyklu "Szczyt Formy"
20.03.2026 godz. 18:00

_____________

Andrzej Paruzel, artysta nieustannie aktywny od początku lat 70., performer i kurator, twórca instalacji wideo, filmów, obiektów, fotografii, zaprezentuje prace „Biura Przewodników po/Sztuce i Kulturze” - fikcyjnej instytucji stworzonej przez niego w 1988 roku. W Galerii Entropia będzie można zobaczyć zapisy jego sytuacjonistycznych działań zrealizowane w rozmaitych mediach i formach - fotografie, obiekty, film oraz numery samizdatu „BIURO”. W pierwszych latach Biura Przewodników magister Nauk o Ziemi zafascynowany był anektowaniem absurdalnych obiektów czy zjawisk podczas „dryfów miejskich”. W tym też czasie, w ramach codziennych aktywności Biura Przewodników, zaczęły powstawać pierwsze obiekty „Kurzy Biura” - cyklu, któremu autor nadał charakter dziennika. W latach późniejszych strategia artystyczna Paruzela nakierowała się na kwestie społeczne i działania w przestrzeni publicznej podejmując tematy „bezmyślnej turystyki” (m.in. bilbordy „Biura Podróży - Soczewka”), bezdomności czy nękania zwierząt.


bio _______________________

Andrzej Paruzel - absolwent Uniwersytetu Warszawskiego (magister Nauk o Ziemi) i Państwowej Wyższej Szkoły Telewizyjnej, Teatralnej i Filmowej w Łodzi. W latach 70. uczestniczył w ruchu polskiej awangardy filmowej, był członkiem Warsztatu Formy Filmowej i Zespołu T. W latach 80. i 90. realizował swoje działania i projekcje w przestrzeni publicznej. Prowadził galerię i wydawnictwo Hotel Sztuki w Łodzi, realizując szereg wystaw w wielu ośrodkach w Europie, m.in. w Słowackiej Galerii Narodowej w Bratysławie, Kunstwerk w Berlinie, Hotel de Ville miasta Bruksela. Przez ostatnie 40 lat wystawiał swoje prace, m.in. w Muzeum Sztuki Nowoczesnej miasta Paryża, gdzie reprezentował Polskę na XII Biennale Młodych oraz brał udział w dużych wystawach sztuki polskiej i europejskiej, m.in. w Centre Pompidou, Stedelijk Museum i Galerii de Appel w Amsterdamie, Tate Gallery w Londynie, Muzeum Worcester/wystawa „Od Warhola do Cindy Sherman”, MCSW Elektrownia w Radomiu, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.
Prace m.in. w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie (Filmoteka), w Collezione La Gaia we Włoszech, Worcester Museum i innych kolekcjach publicznych i prywatnych. Był kuratorem wielu wystaw zbiorowych m.in. Wobec Awangardy XX wieku w Atlasie Sztuki, Zoom na lata siedemdziesiąte w Muzeum Narodowym w Gdańsku.

_____________


„Biuro jest moim piórem” to zawołanie Biura Przewodników po/Sztuce i Kulturze z 1988 roku.

O czym pisało Biuro? Co robiło Biuro?

Biuro wraz ze swoim kierownikiem, magistrem Nauk o Ziemi Andrzejem Paruzelem, przemierzało wcześniej wyznaczone szlaki, na których m. in. oznaczało tabliczkami Obiekty Sztuki Biura. Były to najczęściej efemeryczne obiekty, czy wręcz zjawiska lub sytuacje — pozornie marginalnie, ale dzięki tabliczkom nabierały znaczenia.

W filozofii i praktyce Biura pobrzmiewały działania z przeszłości ruchu Fluxus czy Biura Poezji Andrzeja Partuma. Ale także, wyczuwalna wyraźnie w tym czasie, nostalgia za środkową Europą w starym kształcie, radość z powiewu wolności, która miała za chwile nastąpić…

Biuro zbierało krople rosy na cmentarzach łódzkich, w tym na cmentarzu żydowskim — największej żydowskiej nekropolii w Europie, jako materiał na pamiątki z Europy Centralnej. 

Nie mogło zabraknąć Biura w Berlinie pod rozbieranym murem, pomiędzy prowizorycznymi straganami, gdzie można było kupić za 5 marek jego fragment lub wypożyczyć za 2 marki dłutko z młotkiem, żeby działać samemu.

Nie mogło zabraknąć Biura na pogrzebie Tadeusza Kantora, gdzie konie karawanu tańczyły w rytm orkiestry tramwajarzy, a dokumentujący tę ceremonię magister Nauk o Ziemi sfotografował ją na filmie… już wcześniej naświetlonym widokiem instrumentów muzycznych… bo wszystko działo się szybko…

Biuro było na wskroś sytuacjonistyczne, jak powiedziała Ewa Mikina i sowizdrzalskie, jak je określił Łukasz Ronduda


Andrzej Paruzel