#entropiawdomu

Marcelo Zammenhoff

SŁOŃCE NAD LEHISTANEM / wersja pandemiczna | SUN OVER LEHISTAN / pandemic version

instalacja on-line | on-line installation

08.05 - 22.05.2020

otwarcie: 08.05.2020 godz. 20:00 | piątek

opening: friday, 08 may 2020, 8 PM

wstęp wolny | admission free



______

8.05.2020 godz. 20.00 | transmisja pilotażowa
18—22.05.2020 godz. 20.00 | transmisje 5 odcinków

on-line
https://www.facebook.com/events/237779177328296/
zakładka: Dyskusja


Polska jest krajem znajdującym się w nieciekawym ze względów klimatycznych rejonie Świata, który oferuje pogodę raczej przygnębiającą: stosunkowo mało słońca, najczęściej zachmurzone niebo, wiosną i jesienią częste opady deszczu. Choć, jak na ironię, ostatnio tego słońca jest jakby więcej, a nawet straszy się nas suszą – co też jest przygnębiające. Pogoda przekłada się oczywiście na samopoczucie i nastroje obywateli. Napisano na ten temat sporo piosenek i esejów, a nawet w związku z drastycznymi opadami deszczu jak latem roku 1997 (a w związku z tym także z powodzią), pojawiło się szereg spekulacji, zakładających świadomą manipulację pogodą. A to, że Niemcy, a to, że Rosjanie... Albo, na przykład, czy jedno z największych mocarstw świata nie mogłoby dysponować „bronią pogodową”?

My zaś, Polacy, jakoś nauczyliśmy się z tym pogodowym niedostatkiem żyć. Jak zresztą z każdym niedostatkiem. Komfort zapewniamy sobie niezależnie od medialnej niepogody. Niezależnie od teorii spiskowych, niezależnie od opinii sąsiadów…

Pojęcie imigracji/emigracji wewnętrznej, które porusza niniejsza instalacja, nabrało nowego znaczenia w czasie pandemii koronawirusa. Obecnie najważniejszym elementem przetrwania w warunkach koniecznej izolacji jest zapewnienie sobie prywatnego komfortu.

Instalacja jest wersją specjalną*, wykonaną przez autora w ograniczonych, nieco spartańskich warunkach, w jego górskiej posiadłości z tego, co ma u siebie w domu na odludziu, pod czeską granicą, dokąd uciekł z rodziną z Łodzi, na samym początku ogłoszenia pandemii.

Podsumowując: „Słońce nad Lehistanem” to nastrojowy environment, sentymentalno-melancholijna instalacja traktująca o pogodzie, imigracji wewnętrznej, prywatnym komforcie oraz nieco o teoriach spiskowych. Rzecz o nieatrakcyjnej, rodzimej pogodzie, o tym, jak mało mamy słońca, o depresji, ale i o sposobie radzenia sobie z ową depresją. Czyli zarazem rzecz o niespełnieniu, o małym oszukiwaniu się, o indywidualizmie, alienacji i nadziei.
O tym, ze prawdziwe słoneczko możemy mieć u siebie, w swojej malutkiej rzeczywistości. Nawet, gdy otoczenie jest niesprzyjające i niekomfortowe. I o tym, że nasze życie rozgrywa się na zupełnie innych poziomach.

_______

*/ Instalację pod tym samym tytułem autor zrealizował w roku 2015 w toruńskiej Galerii Sztuki Wozownia

_______

Marcelo Zammenhoff (Piotr Wygachiewicz), ur. 1970 w Łodzi – polski artysta postindustrialny, twórca filmowy i wideo, konstruktor, fotografik, performer, designer, kompozytor, eksperymentator. Równolegle przedstawiciel polskiego kina eksperymentalnego, offowego i eksperymentalnej sceny sceny muzycznej electro/synth/noise, a także działacz kultury. W wieku 17 lat grał na wspólnej scenie z zespołem SWANS. W wieku 23 lat stworzył emitowany w TVP2 autorski, pionierski i awangardowy program TELEWIZJA ATLANTYDA. Mieszka i tworzy w Łodzi. Konstruktor pierwszych samplerów kasetowych. Autor trzech Festiwali Myśli Cyfrowej CYFROTEKA, założyciel Teatru Elektrycznego, grupy filmowej Plazma TV oraz ekstremalnej galerii Xylolit w Łodzi (w latach 1995-96). Na początku lat 90. XX wieku był prekursorem nowych gatunków muzycznych (psycho-trance), powołał do życia wiele grup muzycznych (m.in. FPZ, Morris Generativ, Protopkazma, Mikrowafle, czy ostatni projekt Throbbing Wafle, wydany na płycie w 2015). Tworzy urządzenia i elektro-instalacje, wykorzystujące światło jarzeniowe, świecące diody i lasery, a także sztukę video. Jest autorem niedokończonej powieści futurystycznej Ziemia – Moskwa. Zdobywca kilku nagród filmowych i muzycznych, m.in. za remake pierwszego polskiego filmu fabularnego z 1907 roku (nagroda kanału Kino Polska), a także za kompozycję w międzynarodowym konkursie roku Johna Cage'a. Ostatnia duża praca, "Niewygodny Komunikat", z udziałem niemal wszystkich znanych, polskich lektorów, została sfinansowana przez Narodowe Centrum Kultury i jest kluczowym przesłaniem do wszystkich Ziemian. Gra na banjo, wspina się po górach i lodowcach.
_______