Performance swoje rekwizytorium najczęściej lokuje w codziennej graciarni. Performer spaja je w całość dzięki gramatyce sensu i komunikacji. Powstaje w ten sposób wypowiedź ani lepsza, ani gorsza od innych. Wartość jej weryfikują nie normy estetyczne lecz przede wszystkim etyczne. Etyka w sztuce nie przejawia się w moralizatorstwie, słusznie kojarzonym pejoratywnie lecz w sile transformacji tego, co bezwartościowe w bezcenne. Wyjątkowość performance polega na jego "biologii" - jest żywy, co oznacza, że jest nieoddzielony od wszystkich okoliczności, które go warunkują w o wiele większym stopniu niż którakolwiek z tradycyjnych dziedzin plastyki. Tak więc performance'm jest już samo bycie w jego "polu", w "polu" będącym kreacją performera. Trudność performance'u to nie kwestia formalnego wykonania (jest on bowiem bardziej ekwilibrystyką ducha niż materii) lecz tego, co można nazwać "oczywistością" performera. Sytuacja, którą Państwo zastaniecie po przyjściu do galerii nawiązuje do pierwszych utworów muzyki akcji.

[ p o w r ó t ]